بنام خداوند بخشاینده مهربان

دوستان عزیز امروز اول ماه صفر بود و مصادف با ورود کاروان آل الله از کوفه به شام و عمارت اموی می باشد. روزی که بر  امام سجاد(علیه السلام) و عمه سادات ، غیرت الله حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) بسیار سخت و گران گذشت . چرا که در این شهر آنان را خارجی خوانده و بی احترامی ها کردند و مردم شام  به یکدیگر شاباش و تبریک می گفتند. در این شهر بود که یزید ملعون علیه لعنه به سر مبارک امام علی السلام جسارت کرد و با چوب خیزران به لب و دندان مبارکش زد. در این شهر بود که یادگار عزیز امام ، شبیه ترین اولاد از اهل بیت به حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (سلام الله علیها) یعنی حضرت رقیه بنت الامام الحسین (ع) درون خرابه شام بعد از اینکه آن خواب را دیدند از خواب بیدار شده و از عمه بهانه پدر را گرفتند ، آن نانجیب سرمبارک امام را درون یک طبق گذاشته و مقابل این نازدانه گذاردند و بعد از ساعاتی در کنار رأس خونین پدر جان به جان آفرین تسلیم کرد.

این مصائب عظما را به خدمت مولا و صاحبمان حضرت حجت بن الحسن (عج)تسلیت عرض نموده و اعمال این روز و ماه را به شرح ذیل خدمت دوستان تقدیم می دارم  . باشد که مرضی درگاه خدا و محضر آقا و مولایمان قرار گیرد.

التماس دعا

هر یک از روزهاى سال، روز خداست و انسان مى تواند در آن روز براى موفقیت خویش، تلاش کند و براى نزدیکى به خداى سبحان و فراهم آورى خرسندى وى، عبادت کند، تصدّق نماید و خدمت به مردم کند.

ماه صفر نیز این چنین است. اگر انسان، طالب رضاى الهى باشد و در این راه بکوشد، به توفیقات الهى دست پیدا مى کند و درهاى رحمت، نعمت و سرافرازى را به روى خود مى گشاید. در مقابل، اگر از یاد خدا غافل بماند و در پى هوى و هوس هاى نفسانى باشد و از شیطان لعین پیروى کند، طبعا از توفیقات الهى دور مى گردد و درهاى نقمت، بدبختى و سیاه روزى را به روى خود مى گشاید و زمینه عذاب الهى در روز قیامت را براى خویش فراهم مى کند.

با این حال، در برخى از منابع آمده است که ماه صفر، معروف به نحوست است.

محدث جلیل القدر حضرت آیت الله شیخ عباس قمى (ره) هم در مفاتیح الجنان، در بخش اعمال ماه صفر، و هم در وقایع الایّام، به این موضوع اشاره کرده است.

در این جا، متن گفتار این محدث بزرگ را از وقایع الا یّام بیان مى کنیم:

بدان که این ماه (صفر) معروف به نحوست است و شاید سبب آن، واقع شدن وفات رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله است در آن، هم چنان که نحوست دوشنبه به این سبب است. و یا به جهت آن است که این ماه، بعد از سه ماه حرام (ذى قعده، ذى حجّه و محرم الحرام) واقع شده که در آن سه ماه، حرب و قتال نبوده و در این ماه، شروع به قتال مى نمودند و خانه و منازل از اهلش خالى مى شد. و این هم یک سبب است در وجه تسمیه آن، به صفر.

به هر حال، از براى رفع نحوست، هیچ چیز بهتر از تصدقات و ادعیه و استعاذات وارده نیست. و اگر کسى خواهد محفوظ بماند از بلاهاى نازله در این ماه، در هر روز ده مرتبه بخواند این دعایى را که «محدث فیض» روح الله روحه، در «خلاصة الاذکار» ذکر فرمود:

یا شدید القوى، و یا شدید المحال، یا عزیز، یا عزیز، ذلّت بعظمتک جمیع خلقک، فاکفنى شَرّ خلقک، یا محسن، یا مجمل، یا منعم، یا مفضل، یا لا اِله الّا اءنت، سبحانک إ نّى کنتُ مِن الظّالمین، فاستجبناله و نجّیناهُ من الغمّ، و کذلک ننجىِ المؤ منین، و صلّى اللّه على محمّد و آله الطّیبین الطّاهرین.

سیّد، در «اقبال» دعایى براى هلال این ماه روایت کرده است

http://gwarzang.persianblog.ir/post/28